WSKAZANIA OJCA ŚWIĘTEGO DO POLAKÓW MIESZKAJĄCYCH POZA GRANICAMI POLSKI

1. Nie zapomnij, że najwyższym dobrem jest Bóg; bez Niego nie zrozumiesz samego siebie i nie odnajdziesz sensu życia.
2. Nie wypieraj się przynależności do swojego narodu, ani jego historycznych doświadczeń, bo są to korzenie jego tożsamości; jego mądrość, choćby gorzka, jest powodem do dumy.
3. Pamiętaj o tym, że gdziekolwiek rzucą Cię losy, masz prawo, aż po kres swoich dni, być członkiem swej narodowej rodziny.
4. W najgorszych nawet okolicznościach, zmieniając środowisko, obywatelstwo, nie wypieraj się nigdy wiary i tradycji swoich przodków, jeśli chcesz, by Twoi nowi bracia i Twoje dzieci nie wyparły się Ciebie.
5. Szanuj swój naród, troszcz się o jego dobre imię i nie dozwól, aby było ono nadużywane dla politycznych, nacjonalistycznych czy jakichkolwiek innych celów.
6. Nie dozwól, aby Twój naród, był przez kogokolwiek okradany lub niesłusznie oczerniany.
7. Nie wywyższaj samego siebie i swojego narodu ponad jego rzeczywiste zasługi i ponad inne narody; raczej pokaż innym to, co w Twoim narodzie jest najlepsze.
8. Ucz się od innych narodów rzeczy dobrych, ale nie powtarzaj ich błędów.
9. Pamiętaj, że mieć rodzinę-naród jest wielkim przywilejem wynikającym z praw człowieka, ale nie zapominaj, że ojczyzna to przede wszystkim, wielki zbiorowy obowiązek.
10. Pamiętaj, że jesteś dzieckiem narodu, którego Matką i Królową jest Bogurodzica Maryja dana jako "pomoc ku obronie". Powtarzaj często modlitwę serc polskich: "JESTEM PRZY TOBIE, PAMIĘTAM, CZUWAM"

 

MODLITWA OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II NA OBCHODY WIELKIEGO JUBILEUSZU ROKU 2000

Bądź błogosławiony, Ojcze, bo w swojej nieskończonej miłości dałeś nam Jednorodzonego Syna swego, który za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało w niepokalanym łonie Maryi Panny i dwa tysiące lat temu narodził się w Betlejem. On stał się naszym towarzyszem drogi i nadał nowy sens historii, która jest wspólnym wędrowaniem, pośród trudów i cierpień, drogą wierności i miłości ku nowym niebiosom i nowej ziemi, w których Ty, zwyciężywszy śmierć, będziesz wszystkim we wszystkich.
Tobie chwała i cześć, Trójco Przenajświętsza, Jedyny i Najwyższy Boże!


Niech z Twojej łaski, Ojcze, Rok Jubileuszowy będzie czasem głębokiego nawrócenia i radosnego powrotu do Ciebie; niech będzie czasem wzajemnego pojednania ludzi i przywrócenia zgody między narodami; czasem, w którym miecze zostaną przekute na lemiesze, ucichnie oręż i wzniesie się pieśń pokoju. Daj nam, Ojcze, abyśmy przeżyli Rok Jubileuszowy idąc z uległością za głosem Ducha Świętego, wiernie naśladując Chrystusa, wytrwale słuchając słowa Bożego i przystępując do źródeł łaski.
Tobie chwała i cześć, Trójco Przenajświętsza, Jedyny i Najwyższy Boże!
Mocą swojego Ducha wspomagaj, Ojcze, Kościół w dziele nowej ewangelizacji i kieruj naszymi krokami po drogach świata, abyśmy głosili Chrystusa swoim życiem, podążając szlakiem naszej ziemskiej pielgrzymki ku Miastu światłości.
Niech uczniowie Jezusa obdarzają miłością ubogich i uciśnionych; niech będą solidarni z potrzebującymi i hojni w dziełach miłosierdzia; niech okazują łagodność braciom, aby sami mogli zaznać Twojej łagodności i przebaczenia.
Tobie chwała i cześć. Trójco Przenajświętsza, Jedyny i Najwyższy Boże!
Pozwól, Ojcze, aby uczniowie Twego Syna, oczyściwszy pamięć i uznawszy własne winy, stanowili jedno, aby świat uwierzył.
Niech rozwija się dialog między wyznawcami wielkich religii i niech wszyscy ludzie odkryją z radością, że są Twymi dziećmi.


Niech z błaganiem Maryi, Matki narodów, połączą się modlitwy apostołów i chrześcijańskich męczenników, sprawiedliwych ze wszystkich ludów ziemi i wszystkich czasów, aby Rok Święty był dla każdego człowieka i całego Kościoła źródłem nowej nadziei i radości w Duchu Świętym.
Tobie chwała i cześć, Trójco Przenajświętsza, Jedyny i Najwyższy Boże!
Tobie, Ojcze wszechmogący, początku wszechświata i człowieka, przez Chrystusa, Żyjącego, Pana czasu i dziejów, w Duchu, który uświęca wszystko, chwała, cześć i uwielbienie, dzisiaj i po wszystkie wieki. Amen!

JUBILEUSZ - ROK ŁASKI

Homilia Jana Pawia II wygłoszona na Górze Błogosławieństw 24 marca 2000 roku -fragmenty

Dzisiaj te słowa św. Pawła skierowane są do Was wszystkich, którzy przybyliście tutaj, na Górę Błogosławieństw. Usiedliśmy na tym wzgórzu, tak jak pierwsi uczniowie i słuchamy Jezusa. W milczeniu wsłuchujemy się w Jego łagodny i przynaglający głos, tak łagodny jak sam ten kraj i tak przynaglający jak wołanie o wybór między życiem a śmiercią.


"Błogosławieni jesteście - powiada - błogosławieni ubodzy w duchu, cisi i miłosierni, smucący się, Wy którzy pragniecie i łakniecie sprawiedliwości, czystego serca, czyniący pokój, prześladowani! Błogosławieni jesteście!" Ale słowa Jezusa mogą wydawać się dziwne. Dziwne jest, że Jezus wywyższa tych, których świat na ogół uważa za słabych. Powiada im: "Błogosławieni jesteście Wy, którzy wydajecie się być przegrani, ponieważ Wy jesteście prawdziwymi zwycięzcami: do Was należy królestwo niebieskie! Słowa, wypowiedziane przez tego, który "jest cichy i pokorny sercem" (Mt 11,29) stanowią wyzwanie, które domaga się głębokiej i stałej "metanoi" ducha, wielkiej przemiany i przekształcenia serca.
Wy, młodzi ludzie, zrozumiecie motywy dla których jest potrzebna ta zmiana serca! Jesteście bowiem świadomi także innego głosu w Was samych i wokół Was: głosu przeciwnego. Ten głos mówi: "błogosławieni pyszni i brutalni, ci którzy dążą do sukcesu za wszelką cenę, którzy nie mają skrupułów, pozbawieni litości, bezwstydni, którzy dążą do wojny zamiast do pokoju i którzy prześladują tych, którzy stanowią przeszkodę na ich drodze". Ten głos wydaje się mieć sens w świecie, w którym często brutalni jakby triumfują a bezwstydni cieszą się powodzeniem. "Tak", mówi głos zła - "ci są zwycięzcami, ci są prawdziwie błogosławieni i szczęśliwi!"
Jezus proponuje zupełnie inne orędzie. Niedaleko od tego miejsca powołał On swoich pierwszych uczniów, podobnie jak dzisiaj Was powołuje. Jego wezwanie zawsze stawiało wobec wyboru między dwoma głosami rywalizującymi między sobą w walce o Wasze serce, również teraz, na tym miejscu. Jest to wybór między dobrem i złem, między życiem i śmiercią. Za którym z tych głosów pójdą młodzi XXI wieku? Złożyć ufność w Jezusie oznacza wybrać wiarę w to, co On mówi, niezależnie od tego, czy wydaje się to dziwne, niezrozumiałe i zdecydować się nie ulegać powabom zła, nawet gdyby wydawały się bardzo pociągające.




Ostatecznie Jezus nie tylko głosi Błogosławieństwa. On żyje Błogosławieństwami. On sam jest treścią Błogosławieństw. Patrząc na Niego uwierzycie, co to znaczy być ubogimi w duchu, cichymi i miłosiernymi, tymi którzy płaczą, łaknącymi i pragnącymi sprawiedliwości, być czystego serca, czyniącymi pokój, prześladowanymi. Z tego powodu ma On prawo powiedzieć: "Pójdźcie za Mną!", naśladujcie Mnie. Nie mówi tak po prostu: "Czyńcie to, co Ja mówię". On powiada: "Pójdźcie za mną i mnie naśladujcie!".
Słuchacie Jego głosu na tym wzgórzu i wierzycie w to, co On mówi. Jednakże tak jak pierwsi uczniowie nad Morzem Galilejskim, musicie pozostawić swoje łodzie i sieci, a to nigdy nie jest łatwe - zwłaszcza wtedy, gdy stoicie wobec niepewnej przyszłości i jesteście kuszeni, by stracić wiarę w swoje chrześcijańskie dziedzictwo. Bycie dobrymi chrześcijanami może wydawać się czymś ponad Wasze siły w dzisiejszym świecie. Lecz Jezus nie patrzy obojętnie i nie pozostawia Was samych w obliczu tego wyzwania. On jest zawsze z Wami, aby przemienić Waszą słabość w siłę. Zaufajcie Mu, gdy do Was mówi: "Wystarczy Ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali" (2 Kor 12,9)!
W chwili swego Wniebowstąpienia Jezus powierzył swoim uczniom misję i zapewnił ich: "Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody... A oto Ja jestem z Wami, aż do skończenia świata" (Mt 28,18-20). Od dwóch tysięcy lat naśladowcy Chrystusa wypełniali tę misję. Teraz, na progu Trzeciego Tysiąclecia, jest ono skierowane do Was. Każe Warn ono iść do świata i głosić orędzie Dziesięciu Przykazań i orędzie Błogosławieństw. Kiedy Bóg mówi, mówi o sprawach, które mają największe znaczenie dla każdej osoby, dla ludzi XXI wieku, nie mniej, niż dla tych z pierwszego wieku. Dziesięć Przykazań i Błogosławieństwa mówią o prawdzie i dobroci, o łasce i wolności: o wszystkim, co jest niezbędne, by wejść do Królestwa Chrystusowego. Teraz przynagla Was, abyście byli odważnymi apostołami tego Królestwa!
O Panie Jezu Chryste, na tym miejscu, które tak dobrze znałeś i tak bardzo kochałeś, wysłuchaj głosu tych młodych i szlachetnych serc! Nauczaj nadal tych młodych prawdy Przykazań i Błogosławieństw! Uczyń ich radosnymi świadkami Twojej prawdy i apostołami przekonanymi o Twoim Królestwie! Bądź z nimi zawsze, szczególnie wtedy, gdy pójście za Tobą i za Ewangelią stanie się trudne i wymagające!
Ty bądź ich siłą; Ty bądź ich zwycięstwem! O Panie Jezu, Ty uczyniłeś tych młodych ludzi swoimi przyjaciółmi: zachowaj ich na zawsze blisko Ciebie! Amen.