"Weź sobie najlepsze wonności: pięćset syklów obficie płynącej mirry, połowę tego, tj. 250 syklonów wonnego cynamonu i tyleż, tj. 250 syklonów kasji, według wagi przybytku, oraz jeden hin oliwy z oliwek" (Wj 30, 23-24)

Ekstrakt z kory cynamonowej odznaczał się rześkim zapachem, nieco zbliżonym do kamfory. Drzewa cynamonowe rosną w tropikalnych regionach Dalekiego Wschodu, osiągają do 10 metrów wysokości, owocują raz na dwa lata. Cynamon znany był przede wszystkim w Cejlonie. Importowany z Indii przez Persów i Babilończyków drogą morską przywieziony został z Etiopii do południowej Arabii. W Egipcie używano go do przygotowywania "świętych aromatów". Cynamon był także perfumami zakochanych kobiet. Zmieszany z mirrą i aloesem dawał słodki zapach, jedną z najbardziej sugestywnych perfum, którą zakochane dziewczęta skrapiały łóżka.

Galbanum to roślina z rodziny Umbellifeare, pochodząca z Persji. Przyjęła się w Amnausie, prowincji Syrii, gdzie przerabiano ją na napój mleczny. Kiedy mleczko wysuszyło się, powstawała żółto-zielona guma. Dawniej podpalano Galbanum, a dym z tej rośliny odstraszał węże i owady. Galbanum był używany jako pachnący dodatek do kadzidła (obrządek rytualny). W perfumerii mieszany z innymi substancjami ma zapach świeżej zieleni, jest balsamiczny i intensywnie pachnie.

Kwiaty ladanum rosną w suchych i słonecznych regionach Morza Śródziemnego. Ich aromat jest słodki, ziołowy i balsamiczny. W posiadaniu królewskiej rodziny okazali się być kupcy, z karawany wędrującej z Gileadu (Rdz 37, 25), która odkupiła Józefa z rąk jego współziomków.

Jego zapach znany był już w biblijnym ogrodzie Eden. Nard ma intensywny (podobny do humysu), ciepły, musujący aromat. Spotkać go można na himalajskich wzgórzach, skąd przez Persję przywędrował na bliski wschód. Olejek nardowy należał do niezwykle drogich. Jego flakonik kosztował 300 denarów, co stanowi ekwiwalent rocznej, mozolnej pracy rolnika. Według Pliniusza występuje 12 odmian olejku nardowego. Czysty olejek nardowy jest produktem uzyskiwanym w procesie uciążliwej destylacji.

Prawdziwy nard jest rośliną osiągającą wysokość do dwóch stóp, pochodzi z Indii i należy do roślin kozłkowatych. Z korzenia i najniższej, włochatej jego części uzyskuje się drogocenny, subtelny, o dużej wartości olejek aromatyczny.

W starożytności przechowywano tego rodzaju wonności zazwyczaj w alabastrowych lub promieniami tęczy skrzących się naczyniach, ze szkła fenickiego. Olejek, którym Maria Magdalena namaściła stopy Jezusa był prawdziwym olejkiem nardowym.

Frankincense jest używany w nowoczesnych perfumeriach jako zapach orientalny. Frankincese to żywica, która w lecie sączy się w bardzo znikomych ilościach z kory drzew bosweliowych w postaci żółtawych, ledwie przezroczystych kropli. Krople wyciekające z naturalnych szczelin są wyższej jakości niż te, które uzyskuje się dzięki nacinaniu kory. Zdaniem Pliniusza, dla szybszego uzyskania zadowalającej ilości mleczka, nacinało się korę drzewa od strony wschodniej, w taki oto sposób, aby padały na nie promienie wschodzącego słońca. Nie wolno było w tym celu posługiwać się żelaznym nożem, a jedynie kawałkami szkła, odłamkami kości lub ostrymi kamieniami.

Pierwsze sadzonki frankincense przywiozła do Palestyny królowa Saby - karawany wielbłądów transportowały je z południowej Arabii, z Hadramawtu - uprawiano je później w ogrodach Salomona w Jerychu i Engadii. Kadzidło miało też użytek farmaceutyczny, hemoopatyczny. Używano go także podczas rytuałów pogrzebowych i innych ceremonii, gdzie palone tworzyło atmosferę medytacyjności nad boskością. Frankincense ma słabo cytrusowy, balsamiczny zapach. W Biblii jest synonimem boskości i ojcostwa.

Po hebrajsku a także po grecku i łacinie znaczy jedno i to samo, czyli: kropla. Storax przybiera formę gumy uzyskiwanej z małych drzew azjatyckich Liquidambar orientalis rosnących w basenie morza Śródziemnego m. in. Cylicji, Libanie i Palestynie. Niegdyś używano go w Świątyni jerozolimskiej. Jako perfumy storax jest intensywnie słodki, balsamiczny, zabarwiony odcieniem wanilii. W perfumeriach olejek ze storaxu używany jest do kwiatowych kompozycji i do zmiękczania. Dla otrzymania oryginalnych perfum ze storaxu należy zmieszać olejek storakowy z 90% alkoholu.

Ciekawostką jest to, że mirra w języku hebr. "mor" znaczy gorzki. Aromat mirry jest ciepły, ma goryczkowaty smak. Krzewy mirry rosną głównie wzdłuż wybrzeży Morza Czerwonego, w czasie kwitnienia jej płatki przybierają barwę białą lub żółtawobiałą. Mirrę uzyskuje się w sposób naturalny, poprzez obłamywanie kolców krzewu i sączenie się mlecznych kropli lub drogą nacięć kory. Wyekstraktowana z mleczka mirra przybiera postać miękkich, gumowych okruszyn; wykorzystuje się ją przede wszystkim w formie kadzidła.